Με την πρόταση για φόρο 1% επί της καθαρής περιουσίας των πιο εύπορων, ο Τσίπρας ουσιαστικά κλείνει το μάτι και σε εκείνο το κομμάτι των αντισυστημικών ψηφοφόρων που ζητά φορολόγηση των πλουσίων
Ο Αλέξης Τσίπρας κατάφερε να κλέψει τις εντυπώσεις.
Μπορεί αυτή τη φορά να εμφανίστηκε με ένα σαφώς πιο λελογισμένο και δημοσιονομικά συγκρατημένο πακέτο μέτρων σε σχέση με τις εξαγγελίες που είχε παρουσιάσει στη Θεσσαλονίκη, όμως η νέα πολιτική του πρόταση κρύβει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Επιχειρεί να κινηθεί ταυτόχρονα προς τον ρεαλισμό και προς ένα ακροατήριο που εξακολουθεί να ζητά πιο επιθετική αναδιανομή του πλούτου.
Η πατριωτική εισφορά
Η λεγόμενη «πατριωτική εισφορά» στο οικονομικά ισχυρότερο 1% είναι χαρακτηριστική. Με την πρόταση για φόρο 1% επί της καθαρής περιουσίας των πιο εύπορων, ο Τσίπρας ουσιαστικά κλείνει το μάτι και σε εκείνο το κομμάτι των αντισυστημικών ψηφοφόρων που ζητά φορολόγηση των πλουσίων, άμεση αναδιανομή και ένα πιο σκληρό μέτωπο απέναντι στις οικονομικές ελίτ.
Η συζήτηση που άνοιξε, μάλιστα, γύρω από το περιουσιολόγιο, τις καταθέσεις, τις επενδύσεις και ακόμη και τις θυρίδες, δείχνει πόσο εύκολα μια τέτοια πρόταση να μετατραπεί σε πολιτικό συμβολισμό υπέρ του λαού.
Πάντως, δεν ξέρουμε τι αντίκτυπο έχει στην μεσαία τάξη όλο αυτό, την στιγμή που και αυτή θεωρεί ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους υπερφορολογεί…
Βολές από τον ΣΥΡΙΖΑ
Μόνο που το πρόβλημα για τον πρώην πρωθυπουργό είναι ότι από την άλλη πλευρά δεν φαίνεται να ικανοποιεί ούτε το παραδοσιακό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Νίκος Παππάς ήταν απολύτως σαφής: τα μέτρα του Τσίπρα θεωρούνται από αρκετούς στο κόμμα… πολύ light.
Δεν περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την κριτική που διατυπώθηκε, μια σειρά από παλαιότερες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η 13η σύνταξη, ο 13ος μισθός, η μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης ή ο μηδενικός ΦΠΑ σε τρόφιμα και φάρμακα. Με άλλα λόγια, στον ΣΥΡΙΖΑ ζητούν ακόμη περισσότερα.
Επισκίασε τα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ
Κάπως έτσι ο Τσίπρας βρίσκεται ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη: από τη μία ο λαϊκισμός της μεγάλης και άμεσης αναδιανομής και από την άλλη η ανάγκη να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που να μπορεί να σταθεί δημοσιονομικά και πολιτικά ως κυβερνητική πρόταση.
Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι ότι η ατζέντα που έθεσε είχε πολιτικό αποτέλεσμα.
Η «πατριωτική εισφορά», αλλά και οι παροχές όπως η εισοδηματική ενίσχυση για καθηγητές και δασκάλους, κατάφεραν να κλέψουν τις εντυπώσεις.
Ενδεικτικό είναι ότι στο Μέγαρο Μαξίμου φέρεται πλέον να εξετάζεται η ανακοίνωση στη ΔΕΘ ενός επιδόματος τύπου 13ου μισθού για τους εκπαιδευτικούς.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η επανεμφάνιση του Τσίπρα κατάφερε να επισκιάσει ακόμη και την επέτειο των γενεθλίων του ΠΑΣΟΚ.
Πολιτικά, λοιπόν, μπορεί η πρόταση να απέχει από τις παλιές μεγάλες υποσχέσεις. Επικοινωνιακά, όμως, ο Τσίπρας φαίνεται πως ξαναμπήκε στο παιχνίδι.
Οπότε ο Τσίπρας κατάφερε να τους συσπειρώσει όλους απέναντί του. Και τους παλιούς συντρόφους του και την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ.
Οπότε μάλλον κάτι ήξερε και πάσχιζε να κάνει την ομιλία του πριν τον Μητσοτάκη και τον Ανδρουλάκη…
Σωτήρης Πίκουλας
sotirispikoulas@gmail.com
www.bankingnews.gr
Μπορεί αυτή τη φορά να εμφανίστηκε με ένα σαφώς πιο λελογισμένο και δημοσιονομικά συγκρατημένο πακέτο μέτρων σε σχέση με τις εξαγγελίες που είχε παρουσιάσει στη Θεσσαλονίκη, όμως η νέα πολιτική του πρόταση κρύβει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Επιχειρεί να κινηθεί ταυτόχρονα προς τον ρεαλισμό και προς ένα ακροατήριο που εξακολουθεί να ζητά πιο επιθετική αναδιανομή του πλούτου.
Η πατριωτική εισφορά
Η λεγόμενη «πατριωτική εισφορά» στο οικονομικά ισχυρότερο 1% είναι χαρακτηριστική. Με την πρόταση για φόρο 1% επί της καθαρής περιουσίας των πιο εύπορων, ο Τσίπρας ουσιαστικά κλείνει το μάτι και σε εκείνο το κομμάτι των αντισυστημικών ψηφοφόρων που ζητά φορολόγηση των πλουσίων, άμεση αναδιανομή και ένα πιο σκληρό μέτωπο απέναντι στις οικονομικές ελίτ.
Η συζήτηση που άνοιξε, μάλιστα, γύρω από το περιουσιολόγιο, τις καταθέσεις, τις επενδύσεις και ακόμη και τις θυρίδες, δείχνει πόσο εύκολα μια τέτοια πρόταση να μετατραπεί σε πολιτικό συμβολισμό υπέρ του λαού.
Πάντως, δεν ξέρουμε τι αντίκτυπο έχει στην μεσαία τάξη όλο αυτό, την στιγμή που και αυτή θεωρεί ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη τους υπερφορολογεί…
Βολές από τον ΣΥΡΙΖΑ
Μόνο που το πρόβλημα για τον πρώην πρωθυπουργό είναι ότι από την άλλη πλευρά δεν φαίνεται να ικανοποιεί ούτε το παραδοσιακό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Νίκος Παππάς ήταν απολύτως σαφής: τα μέτρα του Τσίπρα θεωρούνται από αρκετούς στο κόμμα… πολύ light.
Δεν περιλαμβάνουν, σύμφωνα με την κριτική που διατυπώθηκε, μια σειρά από παλαιότερες προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, όπως η 13η σύνταξη, ο 13ος μισθός, η μείωση του ειδικού φόρου κατανάλωσης ή ο μηδενικός ΦΠΑ σε τρόφιμα και φάρμακα. Με άλλα λόγια, στον ΣΥΡΙΖΑ ζητούν ακόμη περισσότερα.
Επισκίασε τα γενέθλια του ΠΑΣΟΚ
Κάπως έτσι ο Τσίπρας βρίσκεται ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη: από τη μία ο λαϊκισμός της μεγάλης και άμεσης αναδιανομής και από την άλλη η ανάγκη να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα που να μπορεί να σταθεί δημοσιονομικά και πολιτικά ως κυβερνητική πρόταση.
Το μόνο βέβαιο, πάντως, είναι ότι η ατζέντα που έθεσε είχε πολιτικό αποτέλεσμα.
Η «πατριωτική εισφορά», αλλά και οι παροχές όπως η εισοδηματική ενίσχυση για καθηγητές και δασκάλους, κατάφεραν να κλέψουν τις εντυπώσεις.
Ενδεικτικό είναι ότι στο Μέγαρο Μαξίμου φέρεται πλέον να εξετάζεται η ανακοίνωση στη ΔΕΘ ενός επιδόματος τύπου 13ου μισθού για τους εκπαιδευτικούς.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, η επανεμφάνιση του Τσίπρα κατάφερε να επισκιάσει ακόμη και την επέτειο των γενεθλίων του ΠΑΣΟΚ.
Πολιτικά, λοιπόν, μπορεί η πρόταση να απέχει από τις παλιές μεγάλες υποσχέσεις. Επικοινωνιακά, όμως, ο Τσίπρας φαίνεται πως ξαναμπήκε στο παιχνίδι.
Οπότε ο Τσίπρας κατάφερε να τους συσπειρώσει όλους απέναντί του. Και τους παλιούς συντρόφους του και την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ.
Οπότε μάλλον κάτι ήξερε και πάσχιζε να κάνει την ομιλία του πριν τον Μητσοτάκη και τον Ανδρουλάκη…
Σωτήρης Πίκουλας
sotirispikoulas@gmail.com
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών